Ilość wypełniacza papierowego zależy od wymiarów kartonu, objętości i masy produktu, sposobu jego ułożenia oraz rodzaju materiału. Nie istnieje jedna liczba odpowiednia dla każdej paczki. Można jednak szybko zmierzyć rzeczywiste zużycie i obliczyć koszt zabezpieczenia jednego zamówienia.
Najpierw zmniejsz pustą przestrzeń
Najtańszym wypełniaczem jest przestrzeń, której nie trzeba wypełniać. Zbyt duży karton zwiększa zużycie papieru, koszt przesyłki i ryzyko przemieszczania się produktu. Przed zmianą materiału sprawdź, czy opakowanie zewnętrzne jest właściwie dopasowane.
- zmierz wymiary zabezpieczonego produktu, a nie tylko samego produktu,
- uwzględnij wymagany odstęp od ścian kartonu,
- sprawdź, czy można zastosować mniejszy wariant pudełka,
- przy kilku produktach zaplanuj ich układ i separację przed dodaniem wypełnienia.
Jak obliczyć wolną przestrzeń w kartonie?
Do wstępnego porównania można wykorzystać objętość. Pomnóż wewnętrzną długość, szerokość i wysokość kartonu. Następnie odejmij przybliżoną objętość produktów wraz z ich bezpośrednią osłoną.
Wolna przestrzeń = objętość wewnętrzna kartonu – objętość zabezpieczonych produktów.
Wynik jest orientacyjny, szczególnie przy nieregularnych kształtach. Nie przelicza się go automatycznie na kilogramy papieru, ponieważ różne wypełniacze mają inną sprężystość i objętość po rozciągnięciu. Obliczenie pomaga jednak porównać warianty kartonów.
Najdokładniejsza metoda: test dziesięciu paczek
- Przygotuj dziesięć typowych zamówień tego samego rodzaju.
- Zważ pojemnik z wypełniaczem przed rozpoczęciem testu.
- Pakuj każdą paczkę według jednej, opisanej instrukcji.
- Zważ materiał pozostały po zakończeniu.
- Różnicę podziel przez dziesięć – otrzymasz średnie zużycie na paczkę.
- Powtórz próbę dla innego kartonu albo materiału i porównaj wyniki.
W przypadku papieru 3D do rozciągania warto dodatkowo zapisywać długość lub liczbę użytych pasków. Dzięki temu instrukcja jest łatwiejsza do powtórzenia przez operatorów.
Gdzie układać wypełniacz?
| Miejsce | Zadanie materiału | Na co uważać |
|---|---|---|
| Pod produktem | Tworzy warstwę podparcia i oddziela produkt od dna. | Warstwa nie może zapadać się pod ciężarem produktu. |
| Po bokach | Ogranicza przesuwanie w poziomie. | Nie należy nadmiernie ściskać kruchego produktu. |
| Pomiędzy produktami | Zapobiega bezpośredniemu kontaktowi elementów. | Przy szkle potrzebna może być sztywna przekładka. |
| Nad produktem | Uzupełnia luz przed zamknięciem kartonu. | Klap kartonu nie wolno zamykać pod nadmiernym naciskiem. |
Po czym poznać, że wypełniacza jest za mało?
- produkt przemieszcza się po zamknięciu paczki,
- szkło lub ceramika może dotknąć ściany kartonu,
- kilka elementów uderza o siebie,
- ciężar skupia się na delikatnej krawędzi, szyjce albo zamknięciu,
- po transporcie materiał przesuwa się na jedną stronę.
Po czym poznać, że materiału jest za dużo?
- karton wybrzusza się lub trudno go zamknąć,
- wypełniacz naciska na delikatne elementy produktu,
- pakowanie trwa długo i generuje dużo odpadów,
- zużycie różni się znacznie pomiędzy operatorami,
- mniejszy karton zapewniłby tę samą ochronę przy mniejszej ilości materiału.
Jak policzyć koszt wypełnienia jednej paczki?
Podziel cenę opakowania zbiorczego przez liczbę paczek przygotowanych z tej partii. Do wyniku dodaj czas pracy, koszt kartonu, materiał do bezpośredniej ochrony produktu oraz koszt ewentualnych uszkodzeń.
Koszt paczki = materiał ochronny + karton + czas pakowania + udział strat transportowych.
Tańszy materiał nie zawsze oznacza tańszy proces. Jeżeli wymaga długiego odmierzania, wielu warstw i dodatkowej taśmy, całkowity koszt może być wyższy.
Rękaw i wypełniacz pełnią różne funkcje
Rękaw papierowy honeycomb osłania powierzchnię butelki, słoika lub innego produktu. Wypełniacz ogranicza luz pomiędzy zabezpieczonym produktem a kartonem. Przy szkle często potrzebne są oba elementy oraz odpowiednia separacja.
Minimalny arkusz testu pakowania
- symbol produktu i jego masa,
- wymiary wewnętrzne kartonu,
- rodzaj osłony bezpośredniej,
- masa lub liczba pasków wypełniacza,
- czas przygotowania paczki,
- wynik próby przemieszczania i transportu,
- uwagi operatora oraz zdjęcie gotowego układu.
Podsumowanie
Nie dobieraj ilości wypełniacza „na oko” dla każdej paczki. Najpierw ogranicz wolne miejsce, a następnie wykonaj serię powtarzalnych testów. Zważ zużycie, zmierz czas i zapisz sposób ułożenia materiału. Tak powstaje instrukcja, którą można wdrożyć na całym stanowisku pakowania.
Chcesz przetestować papier 3D na swoich kartonach? Prześlij zdjęcie ułożenia produktu, jego wagę i wymiary kartonu. Dobierzemy materiał i warianty do próby B2B.